2007/Feb/07

วันนี้ ช่วงบ่ายโดดงานไปหาเค้าที่บ้าน

จะว่าโดดก็ไม่เชิงนะ เพราะไปนั่งทำงานตลอด

ให้เค้าสอนเรื่อง exel ให้ แบบเรา มันโง่

แล้วก็ เอายาที่เค้าลืมไว้ในรถเราไปให้ด้วย

ดูท่าจะเป็นไซนัส หนักเอาการอยู่

...

ตลอดบ่ายเค้าก็สอนเราตลอด

ได้งานมากกว่าอยู่บริษัทอีกนะ

แต่รู้มั้ย ช่วงเวลาที่อยู่ใกล้กันขนาดนั้น....

ไหล่..ชน...ไหล่

แขนของเค้าที่อ้อมมาจับพนักพิงเก้าอี้...

การได้นั่งมองมือ เค้าที่กำลังพิมพ์ งานของเรา

....

มันทำให้ความรู้สึกกระเจิงดีแท้....

ความรู้สึกที่อยากให้เค้ากอดมันรุนแรงขึ้นทุกที

.....แต่....

มันคงเป็นแค่ความคิดของเราคนเดียว..-_-

จนกระทั่งถึงเวลาต้องกลับ...

เค้าหิ้วของมาส่งที่รถ อย่างดี...ร่ำลากัน...

สักพักเค้าโทรมาบอกว่าอยากนอน

ถึงบ้านให้โทรไปบอก ....

ดีจังนะ ...เหมือนเค้ายังคงห่วงใยมากเหลือเกิน

......เราคงทำเค้าเหนื่อยมาก....

แต่จนตอนนี้โทรหาเค้า ...ก็ยังไม่มีใครรับเลย..

ได้แต่คิดว่า...เค้าคงเหนื่อยมาก และคงหลับสนิท

อย่างที่เค้ามักเป็นเสมอ...

แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้ ...ก็ผู้หญิงอ่ะนะ...รู้ว่าไม่มีเหตุผล

......แต่ความรู้สึกนี้ก็ยิ่งใหญ่นะ......

จนตอนนี้ ได้มานั่งทบทวน......

...

...

สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้ ...ก็คือ ... ไม่มีอะไรกิดขึ้น

มันต่างจากวันก่อนๆ ที่เค้ายังบอกว่ารักเรามาก

อยู่ใกล้กันขนาดนี้ เค้าจะไม่มีทางอยู่เฉย...อย่างวันนี้

มันเป็นสิ่งที่บอกใจของเราเองว่า .....

ที่ของเรา...ตรงนั้นมันใกล้จะจบเต็มที..

ทุกวันนี้..พยายามทำทุกอย่าง...เพื่อให้วันแต่ละวัน

ที่ผ่านไปสำหรับเค้าและเรา เป็นไปอย่างดีที่สุด ...

แต่ก็อีกนั่นแหละ ..ไม่มีใครรู้อนาคตหรอกเนอะ...

ว่าจะเป็น...อย่างไร

...

ยังไม่มีคนรับเหมือนเดิม ...

หวังว่าเค้าคงหลับฝันดี...

เผื่อว่าพรุ่งนี้จะจำได้ว่า...ได้ลืมเลือนใครบางคน...

Good night my sweet love.

Love majority for all of U

Comment

Comment:

Tweet


ก็เค้าไม่ได้รักเราแล้วจริงๆล่ะค่ะ อิอิ
#2 by f@kelife At 2007-02-09 17:19,
สิ่งที่เคยทำ แล้วไม่ได้ทำ มันก็รู้สึกน้อยใจเล็กน้อย พาลคิดเองว่า เค้าไม่รักเราแล้วเหรอ
#1 by memieta At 2007-02-07 22:37,