2007/Feb/11

จะเริ่มเรื่องของวันนี้คงต้องขอเกริ่นเรื่องเมื่อวานสักหน่อย...

อย่างที่บอก เค้าต้องไป Paragon ไปถ่ายรูปให้พี่ที่ทำงาน.

ทุกอย่างโอเค ก่อนออกจากบ้านเค้าก็โทรมา ราว 11 โมงได้

แล้วคุยกันสักพักก็วาง ให้เค้าได้ไปทำงานแล้วเย็นๆ ค่อยคุยกัน

หุหุ ....ดีจังสบายใจ....

บ่ายโมงครึ่ง อยู่ดีๆ เค้าก็โทรมา...ถามว่า.....

อยู่ที่ไหน ได้ไปที่ Paragon หรือเปล่า..

ไอเราก็นะ เออ บอกเค้าว่าจะไปนี่หว่า...ลืมสนิท..

เอ้า..พอดีตอนเย็นต้องออกข้างนอกกับที่บ้าน

เลยบอกว่า..ยกเลิกนัดเพื่อน ไปกับที่บ้านแทน

ก็โอเค....จนเย็น....เค้าบอกไม่ได้ไปเลี้ยงต่อแล้ว

ต้องไปทำงานต่อ.... งง เลยเรา

ก่อนออกจากบ้าน ก็พยายามโทรหาเค้า...เหอๆ ไม่รับโทรศัพท์

โทรไป 3 รอบ ก็รับจนได้ ....555...โดนว่าด้วย

....จะโทรทำไมหลายรอบ...เลยบอกว่า ...

....ไม่อยากให้โทรหลายรอบ..ก็รับตั้งแต่หนแรกก็สิ้นเรื่อง..

...เค้าเลยเงียบไปเลย..เหอๆๆๆ ..ก็จริงมั้ยล่ะ..เนอะๆๆๆ

แต่พอตอนเค้ากลับบ้านก็โทรมาบอกนะ ..ก็ดีใจ..

แต่บอกว่าจะนอนเลย ไม่อยู่รอ...หงอยไปอีก..

เราเองกลับถึงบ้าน...ก็นอนเลยมั่ง...เฮ้อ...อยากคุยด้วยจัง

...

...

....

เย่ๆๆๆ เช้าวันอาทิตย์...วันนี้เค้าต้องไปข้างนอก..

เราก็รอจน 11 โมงก็เลยโทรไปหา ...

"หมายเลขที่ท่านเรียก ..ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"

อ้ะ!! ลองอีกที..

"หมายเลขที่ท่านเรียก ..ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้"

เศร้าเลย....น้ำตาไหลเลยล่ะ ในใจกะว่าวันนี้สงสัยโดนทิ้งอีกแล้ว

แต่ยังไม่หมดความพยายาม..อีกทีน่ะ...

" ....................เพลงรอสาย............................."

อิอิ ติดแล้ว....รับด้วย.....

เลยบอกเค้าว่า เดี่ยวตอนเย็นจะไปหา

เพราะจะออกไปส่งน้องสาวไปทำงาน

เลยจะแวะไปรับเค้ากลับบ้าน ...เค้าโอเคแหะ

แถม พูดแบบอารมณ์ดีด้วย...ดีใจสิคะ...

อีกพักเค้าออกจากบ้าน ก็โทรบอก ...เอ้า วันนี้ ดีผิดคาด

จนไปส่งน้องเสร็จ ..ไปหาเค้าตอนบ่าย 3 แล้ว

วันนี้ได้เจอหน้า ...รู้สึกดีที่สุดเลยอ่ะ..คงเข้าใจนะ..

ไอความรู้สึกที่แบบ...โอ้ย...อิอิ

(แล้วใครมันจะเข้าใจฟระ)

เอาเป็นว่า ดีใจน่ะแหละ...แล้วก็ไป กินโออิชิกัน...

เลยลองชวนเค้าดูหนัง..เค้าก็โอเค...

แต่ไอหนังสิมันไม่เป็นใจ...ดันมีรอบโน่น...มืดซะ ต้องรอนาน

เลยอดไป...แหม.แต่ขอแค่ได้อยู่ด้วยกันก็ ดีใจมากๆแล้ว..

เลยแวะไปหาหนังสือการ์ตูนอ่านกัน...แล้วก็ ซื้อของ..

เสร็จแล้วเลยพาเค้าไปส่งบ้าน...แบบว่าเรามีรถ.แต่เค้าม่ะมีอ่ะ

ระหว่างกลับบ้าน เกิดปัญหาล่ะ..อยู่ดีๆ เราก็ไอ ไม่หยุด...

ไม่ได้มารยานะคะ ..ขอบอก เป็นจริงๆงานนี้

ไอจนถึงบ้านเค้าเลย ...เค้าก็ถามว่าเป็นไง ..ดูท่าทางเป็นห่วง

ดีใจอีกล่ะ...บอกไม่เป็นไร ไหวๆ แต่ พอเค้าไปปุ๊บ..

ออกรถไปได้นิดนึง...ต้องจอดวิ่งลงจากรถแทบไม่ทัน..

ก็แบบไอจน อาเจียนอ่ะค่ะ...ทรมาน ..เจ็บคอด้วยมึนไปเลย

แล้วเลยโทรหาเค้า เค้าก็ถามว่าเป็นไงมั่ง...เลยบอกนั่งอาเจียนอยู่เนี่ย

เค้าเลยบอกว่า..ให้รอจะมาหา...เฮ้ย..วันนี้ใจดีผิดคาด..จริงๆด้วย

นั่งรอสักพักเค้าก็เดินมาถึง..พร้อมน้ำเย็นๆ ...

นั่งดูเรา อาเจียน อยู่ตั้งนาน ลูบหลังให้...อนาจตัวเอง..แต่ก็ดีใจนะ..

สภาพทุเรศไปหน่อย.แต่ก็โอเค..

เค้ารอจนเราไหว....แล้วก็ คุยโทรศัพท์ เป็นเพื่อนตลอด จนถึงบ้าน

อ่อ ..ใช้ hand free นะคะ ...ขับรถยังได้ ..

นั่งพิมพ์อยู่นี่ ..เค้าก็ ยังโทรมาหาเรื่อยๆ ...เห็นบอกจะไปวิ่ง...

เดี๋ยวโทรมาอีก ...วันนี้ เราคงฝันดีสุดๆ แน่...

ทุกข์กาย ...แต่สุขใจ ..แค่นี้ก็ happy สุดๆเลยล่ะ

วันนี้เขียนเยอะล่ะ...คงไม่มีใครอ่าน แต่ก็เอาไว้ระลึกถึงคืนวันดีๆ

และเมื่อถึงเวลาต้องจากกัน...อย่างน้อย...

ความรู้สึกนี้ก็ยังคงอยู่..

Love majority for all of U

Comment

Comment:

Tweet


อ่านแล้วก็มีความสุขไปด้วย
พอๆกันเลยอ่ะ รู้สึกว่าเค้าเป็นห่วงเป็นใยก็ตอนเจ็บป่วยนี่แหละ

ยิ้มๆทุกวันนะคะ
#2 by @ I'm a Box @ At 2007-02-12 19:11,
ช่วยมาคอมเมนต์ให้หน่อยจ้า
#1 by NuDoDo At 2007-02-11 22:30,